Enaniyet ve şehvet
Kişiler kulluk vazifelerini yerine getirdikçe daha çok şeytanın hedefi haline gelmektedirler. Yani Müslümanlar Allah’ a bağlandıkları ölçüde şeytanın hedefine giriyorlar ve şeytan bu kişilerle daha çok uğraşmaya başlıyor. Kullukta, Allah’ ın emirlerini yerine getirmede ne kadar çok iyi iseniz o kadar da şeytan sizinle uğraşır demektir. Şeytanın gerçek Müslümanlarla uğraşmasının bir yolu da o Müslümanlara enaniyet yoluyla yaklaşmasıdır. Enaniyet ise en kaba tabir ile kişinin kendini beğenmesi ve yaptığı bütün işlerden kendisine büyük bir pay vermesidir. Bunu yaparken de gözünün hiçbir şeyi görmemesi söz konusudur. Sebepleri, bu sebepleri bir araya getiren sebepleri ve en önemlisi de bütün bunların sahibi olan Allah’ ı (C.C) görmemeye sebeptir enaniyet.
Yapılan bütün iyi işlerde ‘Ben yaptım.’ Nidalarını seslendirmektir enaniyet. İşin içine ‘Ben’ girdikten sonra kişi gırtlağına kadar enaniyete batmış ve artık buradan çıkış yolunu görmesi de o kadar kolay değildir. Kişi bu saatten sonra kim olduğunu, ne olduğunu unutur ve her şeyde kendisine pay çıkarır. Bu şekilde ilerleyen bir kişi de benliğinin, egosunun içinde boğulur ve hem bu dünyasını hem de ahretini tehlikeye atmış olur. Bu yüzden yaptığımız işlerde kuracağımız cümlelere çok ama çok dikkat etmeli, yapılan işlerde payımız varsa bile kendimizi sadece bir sebep olarak görüp çok fazla büyütmemeliyiz zira bütün payı kendimize almak diğer bütün her şeyi unutmak anlamına gelebilir.
İnsan da enaniyet duygusu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder